(سایت پژوهش ) - دانلود پژوهش علمی

جمعه 17 شهریور 1396 ساعت 08:52
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‌گیری شده 23 جدول 4-3- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز 24 جدول 4-4- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز 24 جدول 4-5- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار کلروفیلa ، b و کل 24 جدول 4-6- …

  

تحقیق - دانلود پژوهش

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینیدشکل 4-13- تاثیر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید 36
فهرست جدول‌ها
عنوان صفحه
جدول 3-1- خصوصیات آب‌های مورد استفاده در آزمایش 16
جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‌گیری شده 22
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‌گیری شده 23
جدول 4-3- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز 24
جدول 4-4- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز 24
جدول 4-5- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار کلروفیلa ، b و کل 24
جدول 4-6- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی مقدار کلروفیلa ، b و کل 25
چکیده
به‌منظور بررسی تاثیر آب‌های مختلف روی عمر پس از برداشت گل‌های بریده رز، داودی و ژربرا آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در 3 تکرار با دو فاکتور: انواع آب (آب مغناطیسی، آب مقطر، آب دیونیزه و آب شهری) و انواع گل (گل رز، داودی و ژربرا) به اجرا در آمد. در این آزمایش صفاتی از قبیل عمر گلجایی، جذب آب، کاهش وزن تر، ماده خشک، مقدار کاروتنوئید، کلروفیل، پروتئین گلبرگ، کاهش درجه بریکس، فعالیت آنزیم پراکسیداز و مقدار مالون دی آلدئید مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر متقابل تیمارها در تمامی صفات اندازه‌گیری شده از لحاظ آماری معنی‌دار بوده و بیشترین عمر گلجایی در تیمارهای آب شهری× گل داودی با 5/15 روز و تیمار آب مغناطیسی × گل داودی با 8/14 روز مشاهده شد. همچنین این تیمارها بیشترین مقدار پروتئین گلبرگ، فعالیت آنزیم پراکسیداز و میانگین وزن تر روز اول، سوم، ششم و آخر و همچنین کمترین مقدار مالون‌دی‌آلدئید را در بین تیمارها به خود اختصاص دادند.
کلمات کلیدی: عمر پس از برداشت، آب مغناطیسی، گل رز، گل داودی، گل ژربرا.
فصل اول
مقدمه
گل رز
1-1-1-گیاه‌شناسی و پراکنش اکولوژیکی رز
رز با نام علمی Rosa hybrida L. از خانواده Rosaceae با دامنه وسیعی از عادات رشد در آسیا، امریکای شمالی، افریقا و اروپا است که برای مصارف مختلفی از قبیل گلدانی، فضای آزاد، شاخه بریده و … کشت و کار می‌شود (مرتضوی و همکاران، 2007). درختچه‌های رز دارای ساقه راست یا خزنده، خاردار یا بدون خار و دارای برگ‌های متناوب و درای برگچه دندانه‌دار و متقابل است (بنائی‌محمدی و همکاران، 1377).

شکل 1-1- گل رز
اهمیت اقتصادی و سطح زیر کشت گل رز
گل رز یکی از مهمترین گل‌های شاخه بریده در سطح جهان است که به دلیل تنوع و زیبایی همواره در صدر تجارت جهانی گل و گیاه قرار دارد ( معماران کاشانی و نادری، 1375). صادرات گل‌های شاخه بریده بیش از 5/1 میلیارد دلار است که گل بریده رز یکی از مهمترین آن‌هاست. سطح زیر کشت گل رز در کل دنیا (2600000 هکتار )، در هلند (52000 هکتار) و سطح زیر کشت آن در ایران (4200 هکتار) گزارش شده است (بی‌نام، 1389).
عوامل موثر در کاهش عمر پس از برداشت گل بریده رز
ماندگاری گل رز با پژمردگی گلبرگ، ریزش یا تغییر گلبرگ‌ها و نمایان شدن عارضه خمیدگی گردن همراه است (یاداما و همکاران، 2003). عمر پس از برداشت این گل در اثر ظهور علایم پیری زودرس مانند انسداد سیستم آوندی و گاز اتیلن کوتاه می‌شود. انسداد آوندها توسط میکروارگانیسم‌ها و هوا در گل بریده رز سبب تخریب سیستم آوندی و در نتیجه کاهش عمر پس از برداشت می‌شود. هورمون اتیلن تسریع کننده تغییرات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مرتبط با پیری است (شهری و طاهر، 2011؛ امگلاسون و همکاران، 1975). جنس‌های مختلف گیاهان به اتیلن حساسیت متفاوتی نشان می‌دهند بطوری‌که گل رز، گاز اتیلن کمی تولید می‌کند اما حساسیت زیادی به این هورمون پیری نشان می‌دهد (ون‌دورن، 2001؛ الگیمابی و احمد، 2009 ).
1-2- گل داودی
1-2-1- گیاه‌شناسی و پراکنش اکولوژیکی داودی
داودی با نام علمی Denderanthema grandiflorun L. متعلق به خانواده کلاپرک‌سانان است که کشت و کار آن امروز در سراسر دنیا متداول است (نبی‌گل و همکاران، 1385؛ خلیقی، 1389). داودی دارای گل‌های دو جنسه و خود گرده افشان است. گل داودی دارای دو فرم گل استاندارد (تک گل و بیشتر برای مصارف گل بریدنی استفاده می‌شود) و پمپون (گل‌های ریز مجتمع که مصارف گلدانی دارد) است. جنس داودی دارای 160 گونه است که موطن آن چین، ژاپن و اروپا ذکر شده است (خوشخوی، 1387؛ شیراوند و رستمی، 1388).
در شرایط طبیعی داودی با کوتاه شدن طول روز در پاییز و زمستان گل می‌دهد اما امروزه ارقام زیادی از داودی را در گلخانه برای مصارف مختلف در تمام طول سال تولید می‌کنند (ادریسی، 1388).

شکل1-2- گل داودی
1-2-2- اهمیت اقتصادی و سطح زیر کشت گل داودی
گل داودی یکی از مهمترین گل‌های گلدانی و شاخه بریده است که در بازارهای جهانی داد و ستد می‌شود. داودی امروزه در دنیا پس از گل رز رتبه‌ی دوم را از نظر اقتصادی و کشت و کار دارد. این گیاه به دلیل تنوع رنگ گل و ماندگاری زیاد در بازارهای جهانی خریداران زیادی دارد (نبی‌گل و همکاران، 1385؛ خلیقی، 1389).
از نظر سطح زیر کشت ایران جزو کشورهای مهم تولیدکننده گل داودی محسوب می‌شود. میزان تولید گل داودی در ایران 158 میلیون شاخه در سال است که بیشترین سهم تولید آن به استان تهران و مابقی (حدود 6% ) به استان مرکزی تعلق دارد (بی‌نام، 1389).
1-2-3- عوامل موثر در کاهش عمر پس از برداشت گل بریده داودی
گل داودی به علت عدم حساسیت به اتیلن یک گل بریده با عمر طولانی است. یکی از مشکلات عمده این گل انسداد سیستم آوندی و برهم خوردن تعادل آبی است. گل داودی به باکتری انتهای ساقه حساس بوده و این امر با زردی و پژمردگی زودرس برگ‌ها و گلبرگ‌ها ظهور می‌کند و نهایتا باعث انسداد آوندی، تنش آبی و کاهش ماندگاری این گل بریده می‌شود (نبی‌گل و همکاران، 1385).
1-3- گل ژربرا
گیاه‌شناسی و پراکنش اکولوژیکی ژربرا
ژربرا با نام علمی Gerbera jamesonii یکی از مهمترین گل‌های بریده خانواده کاسنی و بومی آفریقای جنوبی است (اعتمادی و شمس، 1390). از لحاظ گیاه‌شناسی ژربرا یک گیاه علفی چند ساله با برگ‌های طویل، گل‌های بسیار درشت کم‌پر یا پرپر است (شکل 1-1). گل‌ها دارای گلچه‌های طبق مانند بوده و هر گلچه دارای 1 تخمدان و 5 پرچم می‌باشد. گل‌ها به رنگ‌های قرمز، نارنجی، صورتی، زرد و سفید دیده می‌شوند (خلیقی، 1389؛ سوجاتا و همکاران، 2003؛ مهدوی، 2007).

شکل 1-3- گل ژربرا
اهمیت اقتصادی و سطح زیر کشت گل ژربرا
گل بریده ژربرا به دلیل داشتن رنگ و شکل متنوع از نظر تجاری در جهان محبوبیت زیادی دارد. این گل جایگاه چهارم را در بین ده گل برتر دنیا به خود اختصاص داده است (هی و همکاران، 2006؛ صفا و همکاران، 1392). گل ژربرا از نظر میزان تولید و مصرف یکی از گل‌های شاخه بریده مهم در ایران و دنیا محسوب می‌شود و در حال حاضر در 25 کشور دنیا پرورش می‌یابد که در حدود 1200 – 1100 هکتار سطح زیر کشت گلخانه دارد. پنجاه درصد سطح زیر کشت دنیا در کشور هلند و ایتالیا است. در سال 1379 سطح زیر کشت ژربرا در ایران 1516 هکتار گزارش شده است (بی‌نام، 1389).
عوامل موثر در کاهش عمر پس از برداشت گل بریده ژربرا
علی‌رغم افزایش تولید و تقاضای گل بریده ژربرا، ماندگاری این گل به دلیل پژمردگی زودرس گلبرگ‌ها و خمیدگی گردن بسیار کوتاه است. افت کیفیت پس از برداشت در اغلب گیاهان زینتی از جمله گل‌های بریده ژربرا در نتیجه یک یا چند عامل از جمله پژمردگی و ریزش گلبرگ‌ها و خمیدگی ساقه است. پژمردگی در اثر تنش آبی، بسته شدن مقطع برش ته‌ساقه، مصرف و در نتیجه کمبود کربوهیدرات‌ها و وجود میکروارگانیسم‌ها در محلول گلجایی از دلایل اصلی کاهش عمر پس از برداشت گل‌های بریدنی از جمله ژربرا است. بطور متوسط ماندگاری گل بریده ژربرا 8-7 روز گزارش شده است (مرتضوی و همکاران، 1386).

1-4- بیان مسئله و هدف از انجام تحقیق
از آنجا که گل‌های بریده رز، داودی و ژربرا از مهمترین گل‌های بریده در دنیا محسوب می‌شوند و مصرف‌کنندگان بسیار زیاد دارند لذا باید راهکارهایی جهت بالا بردن طول عمر گلجایی این گل‌ها انجام گیرد که کم هزینه باشد، به راحتی انجام گیرد، احتیاج به تخصص زیاد نداشته باشد، در همه مکان‌ها قابل انجام باشد، تابع زمان خاصی نباشد و نیاز ما را نیز برآورده کند. در قرن حاضر که کمبود آب و تولید غذا در جامعه جهانی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده و ضرورت استفاده از آب به بهترین وجه ممکن، مورد توجه دانشمندان قرار گرفته است. همانطور که می‌دانیم یکی از نگرانی‌های مناطق کم باران خشکسالی و کمبود آب است. در دهه 1950 بازیافت آب 4 برابر بیشتر از دهه قبلش بود. این افزایش سریع، ناشی از اثرات توسعه تکنولوژی خصوصاً افزایش زمین‌های آبی، رشد صنعت، انرژی و ساخت سدهای بزرگ بود.
دانشمندان به2 راهکار مهم (تغییر ساختار فیزیکی و تغییر شیمیایی آب) روی آورده‌اند. یکی از تغییرات در ساختار فیزیکی آب استفاده از آب مغناطیسی است.
هدف این آزمایش که شاید برای اولین بار انجام می‌شود مقایسه آب‌های مختلف بخصوص آب مغناطیسی بر روی عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بریده رز، داودی و ژربرا و معرفی برترین تیمارهاست.
فصل دوم
بررسی منابع
2-1- شرایط دوام گل
بازرسانی گل‌های شاخه بریده به وسیله کاهش کیفیت گل‌ها محدود می‌گردد. اگر چه کیفیت ظاهری گل‌های شاخه بریده انگیزه مشتری جهت انتخاب را افزایش می‌دهد، عمر پس از برداشت یا عمر گلجایی، عامل کلیدی جهت متقاعد شدن وی به خرید مجدد گل‌های شاخه بریده خواهد بود (عبدالله زاده و همکاران، 1390).
در سال 1389 بیش از یک میلیارد گل شاخه بریده در کشور تولید شد که 40% این میزان ضایعات بوده است (رستمی و راحمی، 1390). علیرغم این که گل‌های شاخه بریده در بین محصولات باغی ارزش اقتصادی زیادی دارند، اما جزو فسادپذیرترین آن‌ها به حساب می‌آیند. تنفس بالا، حساسیت به آسیب‌دیدگی و فسادپذیری سریع آن‌ها باعث گردیده که به مراقبت بیشتری در مرحله پس از برداشت نیاز داشته باشند (چاسوت و همکاران، 2003).
دلایل عمده‌ای که سبب کوتاه شدن عمر پس از برداشت گل‌های بریده می‌شوند عبارتند از: کمبود مواد غذایی، حمله‌ی باکتری‌ها و قارچ‌ها، بلوغ معمول و پیر شدن گیاه، پژمردگی در اثر تنش آبی و بسته شدن آوندهای چوبی، صدمات فیزیکی شدید، تجمع اتیلن و مواد دیگر (هاشم آبادی و همکاران، 1386؛ کلاته‌جاری و همکاران، 1387؛ علایی و همکاران، 2011). از بین عوامل محدود کننده عمر گلجایی گل‌های بریده، انسداد سیستم آوندی و تامین آب مهمترین مشکل محسوب می‌شود که در ذیل به‌طور مختصر به بررسی این عوامل می‌پردازیم:
2-1-1- تامین آب
آب مهمترین جز محلول نگهدارنده گل‌های شاخه بریده است و تا سال 1970 تنها ماده جهت نگهداری گل‌های شاخه بریده در امریکا بود. حفظ شادابی و تازگی گل‌های بریده مهمترین مسئله در طول عمر پس از برداشت گل‌های بریدنی است. در طول مدت نگهداری گل‌ها در محلولهای نگهدارنده، اگر جذب آب کافی نباشد، گل‌ها دچار پژمردگی شده و بازارپسندی خود را از دست می‌دهند. بنابراین جهت حفظ ماندگاری گل‌های بریده باید جذب و انتقال آب توسط ساقه بدون اختلال صورت گیرد (ون‌دورن، 1997؛ نل و رید، 2000؛ ادریسی، 1388).
شدت جذب آب به کشش حاصل از تعرق، دما و ترکیبات محلول در آن بستگی دارد. خالص نبودن آب‌های مورد استفاده روی شادابی و جذب آب توسط گل‌ها تاثیر سوء دارد. ترکیبات محلول در آب، دما و pH آب روی شادابی و جذب آب توسط گل‌ها تاثیر می‌گذارند (گاست‌کارن، 1997).
بطور طبیعی آب دارای مقداری نمک‌های غیر محلول است که در اکثر موارد موجب افزایش pH و سختی آب می‌شوند. از آنجا که جذب آب سنگین توسط ساقه بسیار کند بوده و علاوه بر این آب‌های سنگین با تغییر پتانسیل اسمزی موجب کاهش جذب آب می‌شوند. بنابراین بهتر است مقدار نمک‌های محلول در آب کم باشد تا جذب آب با مشکل مواجه نشود ( گاست‌کارن، 1997).
دما و pH آب نیز از عوامل تاثیر گذار بر ماندگاری گل‌های بریده هستند. آبی با دمای 38 درجه سانتیگراد بهترین آب برای نگهداری گل‌های بریده است. pH اسیدی در حدود 5-5/3 برای محلول نگهدارنده مناسب بوده و موجب جذب راحت و سریع آب توسط گل بریده می‌شود (گاست‌کارن، 1997).
پس از تامین آب مناسب برای نگهداری گل‌های بریده، انسداد آوندهای چوبی موجب بروز مشکل در جذب آب توسط ساقه‌های بریده می‌شوند که در ذیل به‌طور مختصر به توضیح این مهم می‌پردازیم:
2-1-2- انسداد آوندی
بیشتر گل‌های بریده حتی وقتی در داخل آب قرار می‌گیرند علائم کمبود آب و پژمردگی را نشان می‌دهند. این تنش آبی نتیجه‌ی انسداد آوندی و یا افزایش میزان تبخیر و تعرق است. انسداد آوندی عمدتا به دلیل رشد میکروارگانیسم‌ها و قطع شدن جریان پیوسته آب داخل آوندها توسط حباب‌های هوا ایجاد می‌شود (ادریسی، 1388؛ داسیلوا، 2003؛ هی و همکاران، 2006؛ هالوی و مایاک، 1981؛ ون دورن، 1997).
2-1-2-1- انسداد آوندها توسط هوا
وقتی جریان پیوسته آب داخل آوندهای چوبی گل‌های بریده توسط هوا قطع می‌شود هوا کشیدن آوندها یا انسداد آوندی توسط هوا رخ داده است که نقش مهمی در کاهش جذب آب در گل‌های بریده و ایجاد تنش آبی دارد. این مشکل اغلب در هنگام بریدن ساقه در هوا اتفاق می‌افتد و حرکت روبه بالای محلول در ساقه را با مشکل مواجه می‌کند و سرانجام موجب پژمردگی گل‌های بریده می‌شود (ادریسی، 1388؛ رید، 2009).
برای حذف و مقابله با حباب‌های هوا در ساقه گل‌های بریده استفاده از بازبرش ساقه زیر آب، استفاده از محلول‌های اسیدی (pH در حدود 3 تا 4)، فرو بردن ساقه‌ها در محلول یا آب گرم با دمای 40 درجه سانتی‌گراد یا آب سرد با دمای صفر درجه سانتی‌گراد و تیمار کوتاه مدت با یک ماده ضدعفونی کننده پیشنهاد شده است (رید، 2009).
2-1-2-2- انسداد آوندها توسط میکروارگانیسم‌ها
رشد میکروب‌ها و پاتوژن‌ها در محلول نگهدارنده گل‌های بریده موجب انسداد سیستم آوندی و در نتیجه ایجاد تنش آبی می‌شود. عمده‌ترین میکروارگانیسم‌های موجود در محلول نگهدارنده گل‌های بریده باکتری‌ها هستند که علاوه بر اختلال بر جذب آب با رهاسازی متابولیت‌های سمی، توکسین‌ها و آنزیم‌های مضر موجب افزایش مقاومت هیدرولیکی ساقه و در نتیجه تحریک تولید اتیلن و القای واکنش‌هایی می‌شوند که نهایتا منجر به پژمردگی یا مرگ برنامه‌ریزی شده سلول می‌گردد (ادریسی، 1388).
گستردگی انسداد ساقه با تعداد باکتری‌ها در ساقه ارتباط دارد. گل‌های بریده با بستن روزنه‌ها و کاهش تعرق می‌توانند مقاومت در مقابل جذب و در نتیجه کمبود آب را جبران کنند. بنابراین کاهش محسوس تورژسانس نشانه تعداد بسیار زیاد باکتری‌ها و محدودیت شدید در جذب آب است (ادریسی، 1388).
راهکارهایی برای مقابله با انسداد آوندها توسط میکروارگانیسم‌ها پیشنهاد شده است که با رعایت آن‌ها می‌توان این مشکل را تا حدودی رفع نمود از جمله این موارد می‌توان به استفاده از آب مقطر برای ساختن محلول‌های نگهدارنده، ضدعفونی کردن ظروف گلجا، استفاده از ظروف گلجا با رنگ روشن که آلودگی در آن‌ها به راحتی قابل تشخیص باشد، افزودن مواد ضدعفونی‌کننده و میکروب‌کش‌ها به محلول گلجا اشاره کرد (ادریسی، 1388؛ رید، 2009).
2-2- تیمار با ترکیبات تمدید کننده عمر گلجایی
در ادامه با توجه به تمرکز این تحقیق روی انواع آب جهت افزایش ماندگاری گل‌های بریده به بررسی این آب‌ها می‌پردازیم:
2-2-1- آب
آب خالص مایعی بی‌رنگ ، بی بو و عملاً بدون طعم است. در 100درجه سانتیگراد (در فشار یک جو) می‌جوشد و در صفر درجه سانتیگراد منجمد می‌شود. دماهای ذوب و جوش آب به میزان قابل توجهی از سایر مواد مولکولی بیشتر است. علّت آن را باید در ساختار و پیوندهای مولکولی آب جستجو کرد.
آب یک ترکیب قطبی است. فرمول ساختاری مولکول آب به صورت OH – OH نشان می‌دهد که دارای دو پیوند یگانه O-H است آب دارای خاصیت قطبی می‌باشد. یکی از خواص جالب آن قابلیت حل کردن مواد دیگر است (ویکی‌پدیا، 1392).
2-2-2- آب آشامیدنی (شهری)
برای تأمین نیاز مصرفی آب مورد نیاز انسان که آب شیرین است بیشتر از انباشت آب رودخانه‌ها در پشت سدها استفاده می‌گردد. آب رودخانه‌ها نیز از ذوب شدن برف و یخ و جریان عبور آب باران از زمین‌های مجاور تأمین می‌گردد. در نتیجه جریان آب در هنگام عبور از زمین با نفوذ در آن با مقداری از املاح ترکیب می‌شود و وارد مسیر رودخانه‌ها و در نهایت در جریان آب قرار می‌گیرد (علیزاده و همکاران، 1392).
آبی که ما مورد استفاده قرار می‌دهیم حاوی کاتیون و آنیون می‌باشد که مهمترین آنها کلسیم، منیزیم، سدیم، بی کربنات، سولفات، کلر و نیترات است. همچنین EC و pH نیز اهمّیت فراوانی دارد. غلظت یون‌های موجود کیفیّت آب را تعیین می‌کند. آبی که در شهرها مورد استفاده قرار می‌گیرد رسوب‌زدایی و مورد استفاده قرار می‌گیرد و از سختی آن کاسته نمی‌شود (علیزاده و همکاران، 1392).
2-2-3- آب دیونیزه
آب دیونیزه یا آب یون‌زدوده آب مقطری که علاوه بر گذراندن مراحل تقطیر، توسط رزین‌های تبادلگر یونی یا روش‌های دیگر (مثل اسمز معکوس) یون‌زدایی نیز شده باشد. در واقع آب یون‌زدوده همان آب مقطر است که قبل یا طی تقطیر و یا حتی بعد از آن، با افزودن مراحلی مثل گذراندن از رزین تبادلگر یونی میزان یون‌های آن به کمترین مقدار رسیده باشد (ویکی‌پدیا، 1392).

شکل 2-1- سیستم تهیه آب دیونیزه
2-2-4- آب مقطر
آب مقطر آبی است که ناخالصی آن توسط تقطیر گرفته شده باشد. در اثر حرارت آب جوش می‌آید و تبخیر می‌شود، بخار آب در اثر عبور از ستون مبرد و تماس با آب سرد مایع شده و وارد ظرف جمع‌آوری می‌شود. معمولاً عمل تقطیر به منظور افزایش خلوص دوبار صورت می‌گیرد تا آب مقطر بدست آید.
پس از تبخیر آب، مواد آلی غیر فرّار و یون‌ها در ظروف اوّلیه باقی می‌ماند، ولی ممکن است مقدار کمی یون‌های کلر و گازهای فرّار در آب محصور و وارد آب مقطر شده باشند (ویکی‌پدیا، 1392).

شکل 2-2- سیستم تهیه آب مقطر
2-2-5- آب مغناطیسی
آبی که از یک میدان مغناطیس طبق محاسبات معیّن عبور کند و در نتیجه آن خواص فیزیکی و شیمیایی آب تغییر و بهبود یابد به آن آب مغناطیسی گویند. مدّت زمان ماندگاری آب از 8 الی 48 ساعت است. واحد اندازه گیری آن تسلا و دستگاه اندازه گیری آن تسلامتر می‌باشد.

شکل 2-3- سیستم تهیه آب مغناطیسی
2-3- تحقیقات انجام شده در زمینه تاثیر آب‌های مختلف روی عمر گلجایی و خصوصیات کیفی گل‌های بریده
ون‌میترن و همکاران (1999) در پژوهشی روی گل بریده داودی نشان دادند که حذف یون‌های مضر از آب شهری میزان جذب آب را در گل‌های شاخه بریده افزایش می‌دهد و موجب تاخیر در پژمردگی گل‌ها می‌شود. این پژوهشگران استفاده از آب دیونیزه را جهت نگهداری گل بریده داودی و سایر گل‌های بریده و همچنین به‌عنوان آب مورد استفاده در ساخت محلول‌های تمدید کننده عمر گلجایی توصیه کردند.
پژوهشگران گزارش نمودند که استفاده از آب دیونیزه یا آب مقطر نسبت به آب شهری با بهبود جذب آب موجب حفظ شادابی و افزایش عمر پس از برداشت گل بریده داودی می‌شود ( استابی و آروین، 1978).
واسع و اسرار (1998) در پژوهشی آب شهری، آب معدنی و آب دیونیزه را روی ماندگاری گل بریده رز مورد ارزیابی قرار دادند و گزارش دادند که گل‌های تیمار شده با آب دیونیزه دارای ماندگاری بیشتری نسبت به دو منبع دیگر بودند و در این تیمار گل‌ها از قطر بیشتری نسبت به تیمار آب معدنی و آب شهری برخوردار بودند.
محققین معتقدند که هر چه املاح موجود در آب کمتر باشد تاثیر مثبتی روی ماندگاری گل‌های بریده دارد. در آزمایشی اثر آب‌های مقطر، چاه و شهری روی ماندگاری سه رقم گل رز بررسی و نتایج نشان داد که استفاده از آب مقطر در مقایسه با آب شهری و آب چاه تیمار بسیار مناسبی برای افزایش عمر پس از برداشت و حفظ شادابی گل شاخه بریده رز است ( پیشکاری و همکاران، 1390).
افشاری و همکاران (1390) در پژوهشی اثر آب‌های مختلف (آب چاه، آب شهری و آب مقطر) را روی ماندگاری ارقام مختلف گل بریده لیلیوم رقم ‘رویال ترینتی’ بررسی و گزارش دادند که آب‌های شهری و مقطر نسبت به آب چاه از ماندگاری، درصد شکوفایی و مقدار کلروفیل بیشتری برخوردار بودند.
فصل سوم
مواد و روش‌ها
3-1- مواد گیاهی
در تیر ماه 1392 گل‌های شاخه بریده رز، ژربرا و داودی از بازار گل تهران خریداری و بلافاصله با حفظ شرایط استاندارد برای انجام تیمار و ارزیابی صفات به آزمایشگاه پس از برداشت دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت با دمایC̊ 2±20، رطوبت نسبی 70-60 درصد و فتوپریود 12 ساعت روشنایی با شدت نور 12 میکرومول بر ثانیه بر متر مربع منتقل شدند و تمامی گل‌ها پس از یکسان کردن اندازه زیر آب بازبرش شدند و پس از توزین داخل محلول گلجا قرار گرفتند (شکل 3-1).

شکل 3-1- قرار دادن گل‌های بریده در محلول گلجا پس از بازبرش
3-2- پیاده کردن طرح آزمایشی
این مطالعه به‌صورت آزمایش فاکتوریل با 12 تیمار در 3 تکرار، 36 پلات و در هر پلات 4 شاخه گل انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل فاکتور اول: انواع آب (آب مغناطیسی، آب مقطر، آب دیونیزه و آب شهری) و فاکتور دوم: انواع گل ( گل رز، داودی و ژربرا) بودند.
3-3- سنجش و اندازه‌گیری عناصر آب
به منظور بررسی انواع آب و همچنین اندازه‌گیری میزان عناصر موجود در آن‌ها، در آزمایشگاه آب و خاک دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت به روش‌های ذکر شده آب‌ها مورد آزمایش قرار گرفتند. خصوصیات و عناصر آب‌های مورد استفاده در این مطالعه در جدول (3-1) ذکر شده است.
جدول 3-1- خصوصیات آب‌های مورد استفاده در آزمایش
خصوصیات آب
نوع آب pH EC
dS/m)) Cl
ppm)) NH2
ppm)) HCO3
ppm)) Mg
ppm)) Ca
ppm)) CaCO3
ppm))
شهری 31/6 1660 4/312 5/0 8/40 280 160 440
مغناطیسی 21/6 1630 4/312 5/0 8/40 240 120 360
دیونیزه 7/6 23 8/56 0 2/0 0 0 0
مقطر 7/6 5/5 2/85 0 2/0 0 0 0
3-4- نحوه‌ی آماده‌سازی محلول‌ها و انجام تیمارها
در ابتدای آزمایش برای هر تیمار 500 سی‌سی محلول از انواع آب به‌همراه 3 درصد ساکارز و 30 میلی‌گرم در لیتر 8- هیدروکسی کینولین سولفات تهیه شد و گل‌ها تا پایان عمر گلجایی داخل آن قرار گرفتند (شکل 3-2).

شکل 3-2- انتقال محلول استوک به گلجاها
3-5- ارزیابی صفات
3-5-1- عمر گلجایی
طول عمر گلجایی با شمارش روزها از زمان اعمال تیمارها تا زمان پژمردگی گل و زردی برگ‌ها محاسبه شد.
3-5-2- ماده خشک
بدین‌منظور بعد از پایان عمر گلجایی گل‌ها، وزن‌تر آن‌ها اندازه گیری شد و گل‌ها درون آون 70 درجه‌ سانتی‌گراد به مدت 24 ساعت قرار گرفتند. بعد از 24 ساعت مجددا تورین شدند و درصد ماده خشک آن‌ها اندازه گیری شد.
3-5-3- روند تغییرات جذب آب
میزان جذب آب بر طبق فرمول زیر بر حسب میلی‌لیتر در هر گرم وزن تر محاسبه گردید.
آب جذب=500-(آخر روز در باقیمانده محلول مقدار+تبخیر مقدار )آزمایش ابتدای در گل های شاخه تر وزن میانگینجهت محاسبه روند تغییرات جذب آب، ابتدا میانگین جذب آب روز سوم و ششم و آخر برای تیمارها محاسبه و سپس با کسر میانگین روز سوم از میانگین روز اول، میانگین جذب آب روز ششم از روز سوم و میانگین جذب آب روز آخر از روز ششم روند تغییرات جذب آب محاسبه و با رسم نمودار نشان داده شد.
3-5-4- روند تغییرات وزن تر
وزن تر شاخه‌های گل در پایان عمر گلجایی به کمک ترازو اندازه‌گیری شد. باتوجه به وزن اولیه گل و وزن برش‌های مجدد، کاهش وزن تر شاخه‌های گل محاسبه گردید (شکل 3-3).
جهت محاسبه روند تغییرات وزن تر، ابتدا میانگین وزن تر روز اول، سوم و ششم و آخر برای تیمارها محاسبه و سپس با کسر میانگین وزن تر روز سوم از میانگین روز اول، میانگین وزن تر روز ششم از روز سوم و میانگین وزن تر روز آخر از روز ششم روند تغییرات وزن تر محاسبه و با رسم نمودار نشان داده شد.
6527801339852930525125095
شکل 3-3 – اندازه‌گیری وزن‌ تر
3-5-5- کاهش درجه بریکس (درصد ساکارز موجود در ساقه گل)
برای این کار از برش‌های کوچک انتهای شاخه‌ها استفاده شد. یک یا دو قطره از آب موجود در قطعات مذکور، روی صفحه شیشه‌ای رفرکتومتر مدل N-1 ساخت شرکت ATAGO کشور ژاپن ریخته و درجه بریکس آن خوانده شد و با کسر درجه بریکس روز آخر از درجه بریکس روز اول، کاهش درجه بریکس محاسبه گردید (شکل 3-4).

شکل 3-4- اندازه گیری درجه بریکس
3-5-6- کاروتنوئید گلبرگ
برای اندازه‌گیری کاروتنوئید، گلبرگ‌ها در روز پنجم آزمایش جدا و داخل فویل پیچیده شدند و سپس به کمک روش مزمودار و مجومدار (2003) پروسه اندازه‌گیری کاروتنوئید انجام شد.
3-5-7- اندازه‌گیری کلروفیل a، b و کل
به‌منظور اندازه‌گیری کلروفیلa ، b و کل در روز پنجم، یک شاخه گل از هر پلات خارج و مقدار کلروفیل a، b و کل از روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه‌گیری شد. لازم به ذکر است گل شاخه بریده ژربرا فاقد برگ بوده و صفات کلروفیل a، b و کل برای این گیاه اندازه‌گیری نشده است.
3-5-8- پروتئین گلبرگ
در روز پنجم آزمایش یک شاخه گل از هر تکرار خارج شد و سپس اندازه‌گیری نیتروژن به روش کجلدال انجام گرفت. عدد حاصل در ضریب 25/6 ضرب و مقدار پروتئین به درصد محاسبه و گزارش شد (شکل 3-5).

شکل 3-5- دستگاه اندازه گیری پروتئین
3-5-9- فعالیت آنزیم پراکسیداز
برای سنجش فعالیت آنزیم پراکسیداز در روز هفتم آزمایش یک شاخه گل از هر پلات خارج شد و سپس به روش یین و همکاران (2007) فعالیت آنزیم پراکسیداز اندازه‌گیری شد.
3-5-10- پراکسیده شدن لیپیدها (مالوندیآلدئید)
برای اندازهگیری پراکسیده شدن لیپیدها، مالوندیآلدئید (MDA) با استفاده از روش هیت و پارکر (1968) به‌عنوان محصول واکنش پراکسیده شدن اسیدهای چرب غشاء اندازهگیری گردید.
3-6- تجزیه و تحلیل داده‌ها
آنالیز داده‌ها به کمک نرم افزار SPSS ، مقایسه میانگین داده‌ها به روش LSD و رسم نمودارها به کمک نرم افزار اکسل انجام شد.
فصل چهارم
نتایج و بحث
4-1- عمر گلجایی
نتایج تجزیه واریانس تیمارها نشان داد که اثر انواع آب، انواع گل و همچنین اثر متقابل تیمارها روی عمر گلجایی در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار است (جدول4-1). بررسی مقایسه میانگین داده‌ها نشان داد که در بین تیمارهای انواع آب، تیمار آب مغناطیسی با 86/12 روز برترین تیمار بود. در بین تیمارهای انواع گل، بیشترین عمر گلجایی مربوط به گل داودی با 37/14 روز بود (جدول 4-2).
نتایج مقایسه میانگین داده‌های مربوط به اثر متقابل تیمارها نشان داد که بیشترین عمر گلجایی در تیمار آب شهری×گل داودی با 5/15 روز و پس از آن در تیمار آب مغناطیسی×گل داودی با 8/14 روز و کمترین عمر گلجایی در 3 تیمار آب مقطر×گل ژربرا، آب دیونیزه×گل ژربرا و تیمار آب شهری×گل رز با 10 روز مشاهده شد (جدول 4-2، شکل 4-1).

AD: آب مغناطیسی × گل داودی
AG: آب مغناطیسی × گل ژربرا
AR: آب مغناطیسی × گل رز
BD: آب مقطر × گل داودی
BG: آب مقطر × گل ژربرا
BR: آب مقطر × گل رز
CD: آب دیونیزه × گل داودی
CG: آب دیونیزه × گل ژربرا
CR: آب دیونیزه × گل رز
ED: آب شهری × گل داودی
EG: آب شهری × گل ژربرا
ER: آب شهری × گل رز
شکل 4-1- تاثیر تیمارهای مختلف روی عمر گلجایی
جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‌گیری شده
منبع تغییرات درجه آزادی عمر گلجایی وزن خشک کاروتنوئید
گلبرگ کاهش وزن‌تر کاهش درجه بریکس میانگین وزن‌تر روز اول میانگین وزن‌تر روز سوم میانگین وزن‌تر روز ششم میانگین وزن‌تر روز آخر جذب آب روز سوم جذب آب روز ششم جذب آب روز آخر پروتئین
گلبرگ
انواع آب 3 **54/3 *04/28 **083/0 **15/3 **068/0 **92/96 **94/66 **81/95 **49/107 ns0439/0 ns228/0 ns0103/0 **12/25
انواع گل 2 **68/50 **51/436 **976/9 **86/3 **515/0 **03/1166 **64/1274 **7/1417 **93/1033 **30/1 **35/4 **874/4 **89/27
انواع آب×انواع گل 6 **214/2 **30/90 **237/0 **61/2 **1102/0 **33/8 **84/10 **34/24 **49/12 **275/0 *372/0 **554/0 **95/10
خطا 37 195/0 17/8 0105/0 071/0 0093/0 114/1 73/2 092/2 52/1 0255/0 1005/0 044/0 119/0
ضریب تغییرات (%) 67/3 63/9 3/8 81/9 08/6 08/4 78/5 2/5 32/5 77/29 13/31 13/18 77/6
*و** به ترتیب معنی‌داری در سطح 5 و 1 درصد و ns عدم معنی‌داری را نشان می‌دهد.
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‌گیری شده
تیمارها عمر گلجایی
(روز) وزن خشک
(%) کاروتنوئید
گلبرگ
(میکروگرم در هر گرم وزن تر) کاهش وزن‌تر
(گرم) کاهش درجه بریکس
(% ساکارز) میانگین وزن‌تر روز اول
(گرم) میانگین وزن‌تر روز سوم
(گرم) میانگین وزن‌تر روز ششم
(گرم) میانگین وزن‌تر روز آخر
(گرم) جذب آب روزسوم
(میلی‌لیتر در هر گرم وزن تر) جذب آب روزششم
(میلی‌لیتر در هر گرم وزن تر) جذب آب روز آخر
(میلی‌لیتر در هر گرم وزن تر) پروتئین
گلبرگ
(%)
آب مغناطیسی(A) 86/12a 25/28b 182/1b 927/1c 691/1a 10/25b 99/27b 48/27b 18/23b 621/0a 991/0a 153/1a 33/3d
آب مقطر(B) 43/11c b45/28 292/1a 335/3a 622/1ab 02/23c 91/25c 18/24c 77/19d 537/0a 034/1a 175/1a 04/4c
آب دیونیزه(C) 70/11c 08/32a 345/1a 927/2b 567/1bc 61/24b 99/27b 30/27b 79/21c 450/0a 217/1a 205/1a 75/6a
آب شهری(E) 16/12b 91/29ab 136/1b 670/2b 484/1c 56/30a 39/32a 10/32a 90/27a 537/0a 830/0a 125/1a 28/6b
گل داودی(D) 37/14a 08/31b 001/2a 30/3a 394/1c 12/37a 39/40a 19/40a 82/33a 630/0b 403/1a 647/1a 87/5a
گل ژربرا(G) 50/10c 06/23c 486/1b 66/2b 807/1a 39/21b 84/23b 08/23b 80/18b 170/0c 324/0b 442/0c 34/3b
گل رز(R) 25/11b 88/34a 229/0c 17/2c 572/1b 96/18c 48/21c 03/20c 86/16c 809/0a 327/1a 405/1b 09/6a
A×D 80/14a 85/29bc 036/2ab 81/1fg 623/1cd 06/35bc 28/39b 86/38b 24/33b 976/0a 706/1ab 960/1a 12/3e
A×G 00/11d 96/21e 303/1d 29/2def 990/1a 74/22e 35/25de 60/25de 45/20e 120/0e 216/0e 323/0f 12/3e
A×R 80/12c 95/32b 206/0f 68/1g 460/1de 51/17gh 34/19g 98/17g 84/15fg 766/0ab 050/1cd 176/1c e75/3
B×D 20/13c 45/23de 893/1bc 05/5a 163/1f 07/34c 34/36c 57/35c 02/29c 430/0cd 200/1bcd 340/1c 39/3e
B×G 00/10e 24/23de 770/1c 37/2de 913/1ab 10/19fg 63/21fg 94/20f 73/16fg 180/0de 340/0e 406/0ef 75/3e
B×R 10/11d 67/38a 213/0f 58/2d 790/1bc 89/15h 77/19g 04/16g 58/13h 003/1a 563/1abc 80/1a 00/5d
C×D 00/14b 40/38a 870/1bc 14/4b 376/1e 37/36b 40/41b 58/42b 23/32b 193/0de 373/1abc 443/1bc 50/7b
C×G 00/10e 49/19e 860/1 59/2d 786/1bc 06/20f 83/22ef 15/21f 79/17f 193/0de 346/0e 323/0f e39/3
C×R 10/11d 35/38a 306/0f 04/2efg 540/1de 39/17gh 74/19g 17/18g 34/15gh 963/0a 933/1a 850/1a a37/9
E×D 50/15a 63/32bc 206/2a 22/2def 413/1e 98/42a 55/44a 76/43a 79/40a 920/0a 333/1bcd 846/1a 47/9a
E×G 00/11d 57/27cd 013/1e 39/3c 540/1de 65/23de 57/25de 62/24e 25/20e 190/0de 393/0e 716/0de 13/3 e
E×R 00/10e 54/29bc 190/0f 39/2de 500/1de 06/25d 05/27d 93/27d 67/22d 503/0bc 763/0de 813/0d c25/6
در هر ستون حروف مشترک عدم وجود تفاوت معنی‌دار را نشان می‌دهد.
جدول 4-3- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز
منبع تغییرات درجه آزادی مالون‌دی‌آلدئید (MDA) پراکسیداز (POD)
تیمارها 6 *9/2423 **46550
خطا 14 9/19 23/691
ضریب تغییرات (%) – 73/10 33/24
*و ** به ترتیب معنی‌داری در سطح 5 و 1 درصد را نشان می‌دهد.
جدول 4-4- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی مقدار مالون‌دی‌آلدئید و پراکسیداز
تیمارها مالون‌دی‌آلدئید (MDA)
(nmol g-1 F.W.) پراکسیداز (POD)
(nmol g-1 F.W.)
AD f28/11 233b
AG a01/70 f1/9
AR c62/63 e5/10
BD e57/14 166c
BG b33/67 e5/10
BR d23/55 23d
ED g07/9 303a
در هر ستون حروف مشترک عدم وجود تفاوت معنی‌دار را نشان می‌دهد.
AD : آب مغناطیسی×گل داودی
AG: آب مغناطیسی×گل ژربرا
AR: آب مغناطیسی×گل رز
BD:آب مقطر×گل داودی
BG: آب مقطر×گل ژربرا
BR: آب مقطر×گل رز
ED: آب شهری×گل داودی
جدول 4-5- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی مقدار کلروفیلa ، b و کل
منبع تغییرات درجه آزادی کلروفیل a کلروفیل b کلروفیل کل
--------------------------------------------------- نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نمایش داده می شود ولی در سایت می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : elmyar.net --------------------------------------------------- انواع آب 3 **59/6 **26/25 **53/64
انواع گل 1 **18/37 **26/147 **7/391
انواع آب×انواع گل 3 **720/3 **87/3 **03/11
خطا 10 015/0 062/0 575/0
ضریب تغییرات (%) 69/1 08/2 99/3
** معنی‌داری در سطح احتمال 1 درصد را نشان می‌دهد.
جدول 4-6- مقایسه میانگین اثر تیمارهای مختلف روی مقدار کلروفیلa ، b و کل
تیمارها کلروفیل a
(میلی‌گرم در هر گرم وزن‌تر) کلروفیل b
(میلی‌گرم در هر گرم وزن‌تر) کلروفیل کل
(میلی‌گرم در هر گرم وزن‌تر)
آب مغناطیسی(A) 01/15a 77/8a 81/23a
آب مقطر(B) 82/10c 35/6c 18/17c
آب دیونیزه(C) 54/10c 00/7b 74/16c
آب شهری(E) 76/11b 89/6b 16/18b
گل داودی(D) 01/6b 51/3b 55/9b
گل رز(R) 50/8a 50/6a 51/14a
A×D 53/11d 72/6e 31/18d
A×R 48/18a 82/10a 30/29a
B×D 94/8e 25/5f 20/14e
B×R 70/12c 46/7c 16/20c
C×D 76/8e 78/6e 94/13e
C×R 31/12c 21/7d 53/19cd
E×D 99/8e 28/5f 27/13e
E×R 54/14b 51/8b 05/23b
در هر ستون حروف مشترک عدم وجود تفاوت معنی‌دار را نشان می‌دهد.
4-2- روند تغییرات جذب آب روز سوم، ششم و آخر
اثر تیمارهای مختلف انواع آب روی جذب آب روز سوم، ششم و آخر معنی‌دار نشد. اثر نوع گل روی جذب آب روز سوم، ششم و آخر در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار شد. اثر متقابل تیمارها روی جذب آب روز سوم و آخر در سطح احتمال 1 درصد و اثر متقابل تیمارها روی جذب آب روز ششم در سطح آماری 5 درصد معنی‌دار بود (جدول 4-1)
گرچه اثر تیمارهای مختلف انواع آب روی جذب آب روز سوم، ششم و آخر معنی‌دار نشد اما بیشترین جذب آب روز سوم در تیمار آب مغناطیسی (621/0 میلی لیتر در هر گرم وزن‌تر)، بیشترین جذب آب روز ششم (217/1 میلی لیتر در هر گرم وزن‌تر) و روز آخر (205/1 میلی لیتر در هر گرم وزن‌تر) در تیمار آب دیونیزه مشاهده شد. در بین انواع گل، گل رز با 809/0 میلی‌لیتر در هر گرم وزن‌تر بیشترین جذب آب روز سوم و گل داودی (403/1 میلی لیتر در هر گرم وزن‌تر) و گل رز (327/1 میلی لیتر در هر گرم وزن‌تر) بیشترین جذب آب روز ششم و گل داودی (647/1 میلی‌لیتر در هر گرم وزن‌تر) بیشترین جذب آب روز آخر را داشتند و برترین تیمارها بودند (جدول 4-2).
در بین تیمارهای اثر متقابل، تیمارهای آب مغناطیسی×گل داودی، آب مقطر×گل رز، آب دیونیزه×گل رز و آب شهری×گل داودی بیشترین جذب آب روز سوم و آخر را به خود اختصاص دادند. کمترین مقدار جذب آب روز سوم به تیمار آب مغناطیسی×گل ژربرا و کمترین جذب آب روز آخر مربوط به تیمارهای آب مغناطیسی×گل ژربرا و آب دیونیزه×گل ژربرا بود. تیمار آب دیونیزه×گل رز با 933/1 میلی‌لیتر در هر گرم وزن‌تر بیشترین جذب آب روز ششم را به خود اختصاص داد و بهترین تیمار بود (جدول 4-2).
بررسی روند تغییرات جذب آب در بین تیمارها نشان داد که در بین تیمارهای انواع آب، انواع گل و همچنین اثر متقابل تیمارها، جذب آب از روز اول تا روز سوم به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش داشته و از روز سوم تا ششم با شیب ملایم کاهش در جذب آب در بین تمامی تیمارها شروع شده و در بازه زمانی روز ششم تا روز آخر با شیب نزولی تندتری روند کاهش جذب آب به پایین‌ترین مقدار رسیده است (شکل 4-2).

شکل 4-2- تاثیر تیمارهای مختلف روی روند تغییرات جذب آب روز سوم، ششم و آخر
4-3- روند تغییرات وزن‌ تر روز اول، سوم، ششم و آخر
تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که اثر تیمارهای مختلف انواع آب، نوع گل و اثر متقابل تیمارها روی میانگین وزن‌ تر روز اول، سوم، ششم و آخر در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار شد (جدول 4-1). جدول مقایسه میانگین داده‌ها نشان داد که در بین تیمارهای انواع آب بیشترین وزن ‌تر روز اول، سوم، ششم و آخر در تیمار آب شهری و کمترین میانگین وزن ‌تر روز اول، سوم، ششم و آخر در تیمار آب مقطر مشاهده شد. در بین تیمارهای مختلف انواع گل به ترتیب تیمار گل داودی بیشترین و گل رز کمترین میانگین وزن ‌تر روز اول، سوم، ششم و آخر را به خود اختصاص دادند (جدول 4-2).
بررسی نتایج مقایسه میانگین داده‌های اثر متقابل تیمارها نشان داد که بیشترین میانگین وزن‌ تر روز اول، سوم، ششم و آخر مربوط به تیمار آب شهری×گل داودی می‌باشد. کمترین مقدار میانگین وزن‌ تر روز اول (89/15 گرم) و روز آخر (58/13 گرم) در تیمار آب مقطر× گل رز بدست آمد. 3 تیمار آب مغناطیسی×گل رز، آب مقطر×گل رز و تیمار آب دیونیزه× گل رز کمترین میانگین وزن ‌تر روز سوم و ششم را در بین تیمارها داشتند و تیمارهای مناسبی نبودند (جدول 4-2).
بررسی روند تغییرات وزن تر نشان داد که در بین تمامی تیمارها وزن تر از روز اول تا روز سوم افزایش یافته و در بازه زمانی روز سوم تا روز ششم کاهش محسوسی در وزن تر مشاهده شد و از روز ششم تا روز آخر کاهش در وزن تر بطور محسوسی اتفاق افتاده است (شکل 4-3).

شکل 4-3- تاثیر تیمارهای مختلف روی روند تغییرات وزن‌تر روز اول، سوم، ششم و آخر
4-4- کاهش وزن ‌تر
جدول تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که تاثیر انواع آب، انواع گل و همچنین اثر متقابل تیمارها روی کاهش وزن‌تر در سطح آماری 1 درصد معنی‌دار است (جدول 4-1). بررسی مقایسه میانگین داده‌ها نشان داد که در بین تیمارهای انواع مختلف آب کمترین کاهش وزن‌تر در تیمار آب مغناطیسی با 927/1 گرم و بیشترین مقدار کاهش وزن‌تر در تیمار آب مقطر با 335/3 گرم مشاهده شد. در بین تیمارهای مختلف گل نیز گل رز با 17/2 گرم کمترین و گل داودی با 30/3 گرم بیشترین کاهش وزن‌تر را در بین تیمارها به خود اختصاص دادند (جدول 4-2).
بررسی مقایسه میانگین اثر متقابل تیمارها نشان داد که تیمار آب مغناطیسی×گل رز با 68/1 گرم کمترین کاهش وزن‌تر را در بین تیمارها به خود اختصاص داد و برترین تیمار بود. تیمار آب مقطر× گل داودی با 05/5 گرم بیشترین کاهش وزن‌تر را در بین تیمارها نشان داد و تیمار مناسبی نبود (جدول 4-2، شکل 4-4).

AD: آب مغناطیسی×گل داودی
AG: آب مغناطیسی×گل ژربرا
AR: آب مغناطیسی×گل رز
BD:آب مقطر×گل داودی
BG: آب مقطر×گل ژربرا
BR: آب مقطر×گل رز
CD: آب دیونیزه×گل داودی
CG: آب دیونیزه×گل ژربرا
CR: آب دیونیزه×گل رز
ED: آب شهری×گل داودی
EG: آب شهری×گل ژربرا
ER: آب شهری×گل رز
شکل 4-4- تاثیر تیمارهای مختلف روی کاهش وزن تر

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.